دستور تخلیه

دعاوی ناشی از روابط موجر و مستاجر ، بخش وسیعی از پرونده های محاکم قضایی کشور را به خود اختصاص داده است و قانونگذار به موجر اختیار داده است که در صورت انقضای مدت اجاره و عدم تخلیه ملک توسط مستاجر ، با مراجعه به دادگاه تقاضای تخلیه ملک را بنماید

قانوگذار ما در ماده 3 قانون روابط موجر و مستاجر مصوت 1376 به موجر این اختیار را داده است که شخصا و یا از طریق وکیل دادگستری ، با مراجعه به دادگاه درخواست تخلیه فوری ملک را بنماید و در این فرض دادگاه ( در حال حاضر رسیدگی به این دعوا در صلاحیت شورای حل اختلاف محل قرارگیری ملک می باشد .) بدون تشریفات و یا دعوت از طرف مقابل ( مستاجر) اقدام به صدور دستور تخلیه می نماید که این دستور ظرف یک هفته از طریق اجرای احکام دادگستری به اجرا در می آید و مستاجر موظف به تخلیه ملک می گردد .

برای استفاده از این اختیار قانونی وجود شرایطی ضرورت دارد و بایستی توسط موجر ( مالک ملک) و یا وکیل دادگستری خواهان برای دادگاه احراز گردد این شرایط در ماده 2 قانون پیشگفته بیان شده است  از جمله اینکه قرارداد اجاره عادی بایستی در دو نسخه تنظیم شده و دو نفر به عنوان شاهد ذیل آنرا امضا نموده باشند و نیز برای صدور دستور تخلیه ، خواهان و یا وکیل او بایستی ابتدا مبلغ ودیعه مندرج در قرارداد اجاره را به حساب دادگستری واریز نمایند و صدور دستور تخلیه منوط به اجرای این تکلیف قانونی است و موجر در صورتی که مدعی مطالبه وجهی از مستاجر با شد ( از جمله خسارت وارده به ملک و یا اجاره معوقه ) بایستی با طرح دعوای مطالبه وجه و تامین خواسته وجه مذکور را توقیف نماید .

لذا در صورتی که مالک ملکی هستید که به اجاره واگذار می گردد ، پیش از اقدام به تنظیم قرارداد اجاره باوکلای پایه یک این مجوعه مشاوره نمایید و نیز در صورتی که مهلت اجاره ملک شما منقضی شده و مستاجر از تخلیه آن استنکاف می ورزد برای استفاده از این اختیار قانونی ( تخلیه فوری ) می توانید روی وکلای خبره این گروه حقوقی حساب کنید .

جهت مشاوره و طرح دعوای دستور تخلیه با وکیل دعاوی ملکی کلیک نمایید