اصل تفسیر مضیق از حقوق انتقالی‎

همانگونه که گفته شد حقوق مادی پدید آورنده اثر عبارتند از حق نشر، حق پخش و حق عرضه یا نمایش. در صورت وجود قرارداد انتقال حقوق مادی پدید آورنده اثر به شخص دیگری، اگر بین طرفین در میزان و مصادیق حقوق مادی انتقال شده از طریق قرارداد، اختلاف حادث شود، اصل تفسیر مضیق در این خصوص حاکم است. مطابق این اصل، صرفاً مصادیق حقوق مادی که در قرارداد تصریح شده است منتقل می گردد و حقوق مادی دیگر طبق این اصل همچنان تحت مالکیت پدیدآورنده قرار خواهد گرفت. بنابراین در صورتی که با قراردادی مواجه باشیم که پدیدآورنده، حق بهره برداری از اثر را به دیگری واگذار کند در صورت تردید، فرض می‌شود که حق موافقت با انتشار یا بهره‌برداری از تنظیم اثر را برای خود محفوظ نگه داشته است و یا در صورتی که پدیدآورنده، حق بهره برداری از اثر را به منظور تکثیر واگذار کرده باشد، در صورت تردید، چنین فرض می شود که حق عرضه به عموم و نمایش آن واگذار نشده است. لازم به ذکر است این اصل فعلاً در قوانین جمهوری اسلامی ایران پیش بینی نشده است ولیکن می توان با توجه به اصل عدم انتقال حقوق مادی به نتیجه اصل تفسیر مضیق حقوق انتقالی نیز رسید.